Maandagnacht: beetje onrustig

Deze nacht was wat minder rustig dan de vorige nachten. Rond 1u had Stanneke groot verdriet. Meestal is hij getroost na het verschonen maar deze keer bleef hij huilen. Ook zijn tutje, praten of zingen hielp deze keer niet. Normaalgezien mocht hij niets meer drinken omdat hij nuchter moest blijven voor de narcose. Na overleg vd verpleegster md dokter mocht hij dan toch nog een flesje drinken waarvan hij zo'n 45 cc op dronk. Nadien was hij weer rustig en sliep hij een paar uurtjes tot de traantjes weer daar waren. Deze keer mocht hij geen melk meer drinken dus kreeg hij wat suikerwater, wat hem gelukkig ook wat kon troosten. We hopen dat er snel een operatiekamer vrij komt en zijn kathetertje geplaatst kan worden zodat hij geen last meer heeft Vd honger. Gisterenavond kwam de verpleger ons ook al een katheter tonen zoals ze bij Stan zullen plaatsen. Dat was wel vriendelijk van hem, zo zijn we al wat voorbereid op alweer iets vreemds aan ons klein prutske zijn lijfje. 

Als de katheter niet meteen geplaatst kan worden staat er id voormiddag al een echo gepland, dan duurt het wachten toch wat minder lang. 

Ze hebben gisteren ook ontdekt dat hij MRSA heeft. Als de verpleging of dokters binnen komen moeten ze dus een maskertje en plastick schort aandoen om nadien de andere patiëntjes niet te besmetten. Gelukkig heeft Stan daar zelf geen last van.