Hiervoor kreeg Stan wat extra verdoving waardoor hij er volgens de dokters niets van merkte. Hij sliep dan ook wat dieper tijdens het volgende bezoekje. De katheter aan z'n linker handje is ondertussen verwijderd omdat ze nu het suikerwater en de chemo via de hickmankatheter toedienen die onder zijn sleutelbeen zit. Wel fijn dat Stan z'n handje nu weer vrij kan bewegen.
Ondertussen zijn ook z'n beentjes meer gezwollen door het ophouden van het vocht. Deze namiddag heb ik zijn hard verdiende kralen bij aan z'n kanjerketting gehangen.
Tussen de bezoekjes door probeer ik nu wat in het boek 'Mam, wordt het ooit nog eens als vroeger?' te lezen dat ik van de psycholoog hier kreeg. Wie weet kan dat wat antwoorden geven op enkele van onze vragen...
Ik tel de minuten af naar het volgende bezoekje aan onze stoere bink.


Hey Sara en Bert, jullie zijn alledrie zo sterk! Als 1 blok tegen deze vreselijke ziekte! Hou de moed er in hé, ik ben er zeker van dat alles goed komt!! Wij duimen alleszins suuuuuuperhard!! Go go go Stanneke!! xxx
BeantwoordenVerwijderen