Onze lieve Stan dronk in het begin heel goed. Toen dit na 1 maand minder goed ging maakte ik me wat ongerust. Na z'n eten maakt hij ook vaak rare geluidjes, net alsof hij het moeilijk heeft om alles in z'n buikje plaats te geven. De vroedvrouw had ons even geleden al gezegd dat z'n buikje wat opgezet was door de lucht. Daarom masseerden we hem regelmatig om krampjes te voorkomen en we lieten z'n beentjes fietsbewegingen maken. We vonden dat Stan z'n buikje toch wel erg dik bleef en meldden dit bij kind en gezin waar ze ons zeiden dat dit normaal was bij baby'tjes en we er ons niet op moesten focussen. Aangezien hij geen koorts had en niet veel meer huilde lieten we het enkele dagen zo. Omdat hij dan ook wat minder goed dronk wouden we toch de mening van de kinderarts eens horen. Nadat ik daar m'n verhaal had gedaan en ze Stan z'n buikje zag stuurde ze ons meteen door naar Imelda. Ze zei dat het zeker niet normaal was dat hij zo n dik buikje had. In Imelda werden we goed opgevangen op de spoedafdeling en maakten ze een echo van zijn buikje. Daarop zag de dokter dat z'n lever veel groter was dan normaal. Omdat ze ons daar niet echt verder konden helpen werden we doorgestuurd naar de spoedafdeling op Gasthuisberg.
Daar werd onze Stan nog eens onderzocht door enkele dokters en de echobeelden nog eens aandachtig bekeken. Wat later kregen we meer uitleg: z'n levertje was abnormaal groot en er waren enkele ronde vormen in waar te nemen. Omdat ze tijdens de zwangerschap bij hem ook een cyste in de bijnier hadden gezien denken ze dat er uitzaaiingen naar zijn levertje zijn. De dokter probeerde ons wat geruster te stellen en zei dat de prognose voor zo n kleine kindjes met n tumor in de lever redelijk goed is en veel kans op volledig herstel. Maar voor dit zeker te weten moeten ze de komende dagen meer onderzoeken doen en zullen we even hier moeten blijven.
Onze kleine man is al zo flink geweest ❤️
Verstuurd vanaf mijn iPhone
Geen opmerkingen:
Een reactie posten