Maandagavond 30/3 bloedwaarden gaan de goede kant uit

Net ons dagelijks telefoontje naar intensieve gedaan voor we gaan slapen. Ze hadden er net een bloedstaaltje van Stan genomen en gecontroleerd. Dit doen ze daar trouwens om de 4 uur. Voor het eerst was er daar een beetje beterschap in te zien zodat ze de machine wat minder kon zetten en Stanneke wat meer zelf kon laten doen (als ik het goed begrepen heb). 

Vandaag was ons eerste dagje in Gasthuisberg zonder dat we er een kamer hadden, tussen de bezoekuren door ben ik iets gaan eten in de cafetaria met een vriendin die in GHB werkt, de steun van vrienden helpt ons hard. 

Tijdens de volgende tussenmomentjes wachtten we in de gang en de 'living' op de afdeling kinderoncologie. Zo kreeg ik een nieuw invulblad voor onze kanjer z'n kanjerketting, kwam de psycholoog nog eventjes een babbeltje doen en raakten we aan de praat met een mama van een ander patiëntje. Het deed wel deugd om er eens met iemand over te praten die hetzelfde meemaakt. Maar het deed ons ook wel beseffen dat het supersnel gegaan is bij onze Stan. Twee weken geleden dachten we nog dat er geen vuiltje aan de lucht was en nu heeft onze schat er al een eerste chemokuur opzitten. Wat een vreselijke ziekte toch! Gelukkig zijn er dagelijks mensen die zich inzetten om acties hierrond te doen. Sinds we zelf van dichtbij met kanker geconfronteerd worden lijkt het ook alsof we er overal iets van zien of horen. In de krant, op Facebook, de radio, een paasei verkoopactie,... 

Hopelijk morgen meer goed nieuws.

Onze lieve pacha ❤️