Bij z'n volgende hongertje mocht hij enkel twee kleine pipetjes met suikerwater in z'n mondje. Daar was hij eventjes mee getroost maar slapen in z'n eigen bedje lukte niet meer. Dan maar bij mama in het grote bed waar hij nog wel wat kon rusten.
Rond 6:15 kwam de lieve verpleegster Stan al klaarmaken voor zijn rit naar de operatiekamer. Een nieuw naambandje om, knuffeltjes labelen, mondmaskertje om, ... Dan hadden Stan en ik nog even tijd om te knuffelen.
Rond 7:10 was de man van het patiëntenvervoer al daar. Zoals je ziet krijgt Stanneke ook altijd een schort op hem tijdens het vervoer, dit om aan te duiden dat hij MRSA positief is
Niet veel nadat we aankwamen in de voorbereidingsruimte was papa Bert daar zodat hij ook nog even Stan kon zien. Rond kwart over acht mocht hij dan naar de operatiekamer waarbij ik hem mocht vergezellen tot hij in slaap was. Momenteel zitten Bert en ik in de wachtzaal met toch weer een beetje meer angst nadat het ontwaken de vorige keren moeilijk ging. Hopelijk verloopt alles goed en zijn we weer snel met ons drietjes op de kamer.





Dag mijn grote schat. Deze morgen denk ik nog eens extra aan jou. Ik hoop dat je er zo weinig mogelijk last van hebt en dat je goed wakker wordt. Moed daar he papa en mama. Laat mama even weten wanneer ik je kan bezoeken? Misschien is het vandaag niet ok voor jou. Ik hoor het wel. Ik zal gelukkig zijn als ik bij jou ben schat. Doe het goed he Stanneman. Dikke kus van omi, Jorn en Vini
BeantwoordenVerwijderenWij denken hele tijd aan jullie! Komaan SuperStan!
BeantwoordenVerwijderen