27 maart 2016 Vrolijk Pasen!

Ondertussen zijn we weer enkele daagjes thuis en al een klein beetje meer bekomen van het ziekenhuisavontuur. Helemaal gerust ben ik er toch niet in, ik betrap mezelf erop dat ik weer wat vaker z'n temperatuur neem of ga kijken als Stanneke slaapt. Maar het gaat wel goed met hem (denken we toch). Buiten dat hij nog last heeft van veel prut in z'n oogjes en het weer wat zoeken is naar een eet- en slaapritme is alles wel oke. We hebben dit jaar gelukkig wel kunnen genieten van Pasen! Vrolijk Pasen allemaal, we hopen dat jullie ook van een fijne tijd samen kunnen genieten! 

Dinsdag namiddag 22 maart 2016 Terug naar huis!

Joepie we zijn weer thuis! Veel nieuws hebben we niet meer gehoord van de bloedonderzoeken enzo maar ze gaan er vanuit dat het dus koortsstuipen waren als gevolg van de griep. De beloofde extra scan gaan ze voorlopig niet meer doen. Al hadden wij ons wel veel geruster gevoeld als ze dit toch zouden doen...

Stanneke lijkt wel nog steeds last te hebben van z'n oren, neusje, ademhaling, vermoeidheid, ... Maar hopelijk is dit allemaal snel voorbij. Wel fijn om weer thuis te zijn, eigen bedje, speelgoed,.... 

Dinsdagochtend 22 maart 2016 - Griep

Deze nacht heeft onze SuperStan heel flink geslapen. Toen ik rond half drie wakker werd dacht ik dat ze nog niet geweest waren voor de antibiotica. Blijkbaar waren ze toch al geweest en was Stan super flink geweest. De verpleegster zei dat hij eventjes rechtop kwam zitten en dan terug ging liggen en verder sliep. Ook deze ochtend liet hij het heel flink doen en snikte hij maar eventjes. De verpleegster wist ons ook te vertellen dat er uit de wisser alvast was gekomen dat Stan positief testte voor influenza, onze kleine man had dus ook de griep. Melkje drinken ging vanmorgen ook top! En enkele boterhamhapjes met abrikozenconfituur werden ook goed bevonden. Weer iets nieuws dat hij leren eten heeft.

Ondertussen staat hier al even het live journaal van één op, wat vreselijk toch die aanslagen, en weer zo dichtbij. Gelukkig was meter Katti niet daar en is Eli ook oke. We hopen dat dit snel stopt er is zo al miserie genoeg he... 

Maandagavond 21 maart 2016 - Flinke Stanneman

Geen nieuws, goed nieuws vanavond 😉

We hebben nog steeds geen resultaten van het bloedonderzoek enzo. We zullen het morgen hopelijk wel te horen krijgen. De groente- en fruitpap gingen wat minder goed vandaag. Maar Stanneke at wel als een grote jongen een banaantje en met ons mee van de pasta. Hij liep al enkele weken met een vuil neusje rond, van een verpleegster kregen we een gouden tip: wat vasiline aan smeren en het was meteen al wonderbaarlijk beter! Deze namiddag en avond heeft Stan niet zoveel geslapen, niet altijd gemakkelijk om hem hier goed bezig te houden. Nu is hij gelukkig goed vertrokken naar dromenland. Hopelijk mogen we morgen weer in ons eigen bedje slapen. We hebben gelukkig weer een hele lieve verpleegster vannacht, het toedienen van de antibiotica ging ook iets vlotter en beter dan anders. Hopelijk gaat dit vannacht ook zo goed. 

21 maart 2016 - nog een dagje ziekenhuis

Daarnet zijn de dokters (eindelijk) langs geweest. Ze willen graag nog tot morgen antibiotica geven via Stan z'n handje en enkele uitslagen afwachten dus zullen we nog een dagje hier moeten blijven. Meer resultaten van de wissers of het bloed waren er nog niet. Stanneke is nog heel flauw en heeft vandaag nog niet in z'n bedje willen slapen. Tussen het spelen door dan maar korte dutjes op onze schoot. Deze voormiddag hebben ze nog een extra bloedafname gedaan, de eerste keer in de onderzoekskamer hierboven, dit vond Stan ECHT niet leuk. M'n moederhart helemaal gebroken als ik  onze kleine schat zo zie wenen en we hem niet meteen getroost krijgen. En dan lukte het prikken net niet van de eerste keer...

Nu gingen de dokters overleggen of ze wel een extra scan gingen doen, dit weekend leken ze er nochtans van overtuigd dat dit zou gebeuren. We hopen van wel, dan zijn we toch meer gerust gesteld. 

Maandagochtend 21 maart 2016 Flink geslapen deze nacht!

Nadat papa gisterenavond naar huis ging en ik nog een beetje melk had gedronken wou ik toch flink slapen in m'n eigen bedje. Ik werd pas wakker toen de verpleegster me rond 2u de antibiotica gaf. Ik begon er flink aan maar nadien kwamen de traantjes er toch weer aan. Wat wroeten in bed en een beetje later val ik helemaal omgekeerd in bed toch terug in slaap. Door al mijn gewroet gaat de monitor bij de verpleging vaak af en komen ze regelmatig eens kijken. Gelukkig niets aan de hand en ik slaap door tot kwart over 6. Dan heb ik heeeel veel dorst, gelukkig brengen ze snel m'n flesje en de temperatuur ervan is nu perfect :-) 

M'n mama zegt dat de lente vandaag begint. Hopelijk kan ik snel weer naar buiten! 

Zondag 20 maart 2016.

Omdat we deze ochtend nog niet echt iets hadden om Stanneke in te laten eten hebben we gezellig op de grond gepicknickt. Dat vond Stan wel oke! 

Wat later kwam de dokter langs, ze nam een wissertje af om te controleren of de longontsteking nu viraal of bacterieel is. Normaal weten we hier morgen meer over. De dokter vertelde dat we wel even mochten rondwandelen, maar niet op onze eigen gang, zodat we hier geen kindjes zouden ziek maken. Dus wat later maakten we een korte wandeling naar beneden, dat vond Stanneke wel leuk. Ook de komst van Bert zorgde weer voor wat afleiding. Tussendoor speelde Stanneke wel wat maar we zagen goed dat hij zieker was dan de dagen voordien. Hij zeurde veel en kroop vaak tegen ons aan om een dutje te doen. Liever op onze schoot dan in z'n eigen bedje...

De soep en patatjes werden goed bevonden, dan wou Stanneke gelukkig toch een echt dutje doen in z'n bedje.

De antibiotica toegediend krijgen blijft hij wel niet leuk vinden, al ging het er vanavond iets beter aan toe, oef! Ook de fruitpap at Stanneke volledig op. We kregen deze namiddag trouwens een eetstoel waardoor het eten toch wat vlotter gaat! 

Echt meer nieuws hebben we vandaag dus niet gekregen. De koorts bleef goed onder controle en deze avond voelde Stanneke zich precies toch wat beter. Hij kon weer meer lachen en spelen, hopelijk is de antibiotica goed z'n werk aan het doen om de stoute beestjes te overwinnen. Nu duimen dat ze snel meer beeldvorming kunnen doen en we dan met goed nieuws naar huis mogen. 

20 maart 2016 Nog goed geslapen

Nadat Stanneke gisterenavond wat op z'n kamertje had gespeeld en z'n melk had gedronken viel hij gelukkig snel in slaap. Het viel me op dat hij precies regelmatig verschoot in z'n slaap dus dit toch maar even aan de verpleging melden. Hij deed dit voordien ook wel af en toe maar nu leek het toch wat vaker dan we gewoon waren. Al zitten we nu natuurlijk niet zo vaak meer echt naast z'n bedje als hij slaapt. Ik weet niet of het iets te maken heeft met vanmiddag, misschien ga ik nu overal weer iets achter zoeken, of niet? 

Om 2u kwam de verpleegster de antibiotica toedienen via z'n handje. Soms blijven de kindjes dan verder slapen maar Stanneke vond dit toch niet zo leuk en moest toch wat wenen. De inspuiting ervan via het infuusje in z'n hand zou wat koud aanvoelen vertelde de verpleegster. Z'n temperatuur was weer wat gestegen dus kreeg Stan ook iets tegen de koorts. In z'n oogjes was ook opvallend meer vuil te zien. Omdat hij nu toch wakker was en de avond voordien niet zoveel gegeten en gedronken had probeerde ik hem nog een flesje te geven, oeps vergeten te zeggen aan deze verpleegster dat Stan dit op kamertemperatuur drinkt en in warme melk had hij precies geen zin. De koudere in z'n eigen flesje lukte nadien toch wat beter. Na enkele boekjes gelezen te hebben viel Stanneman weer in slaap voor een dikke 4 uur. Rond 7 uur werd hij huilend wakker. Z'n oogjes zaten helemaal toe, waarschijnlijk een oogontsteking. Begin deze week had hij al wat kleinere oogjes en hadden we z'n oogjes al behandeld, dat leek te werken want vrijdag dachten we dat dit over was, niet dus...

Stanneke kreeg weer een flesje melk en nu kruipt en speelt hij wat rond. Straks proberen we boterhammetjes te eten en we kijken uit naar de komst van Bert. 

19 maart 2016 - Dit weekend een jaar geleden...

Dit weekend is het exact een jaar geleden dat ons Stanneke werd opgenomen in Gasthuisberg. Ik had gehoopt hier een foto te kunnen posten van een vrolijke, gezonde Stan. Helaas deed onze kleine man ons vandaag weer heel erg verschieten en verblijven we terug in Gasthuisberg. Toen we deze namiddag op de tweedehandsbeurs waren kreeg hij precies de stuipen in z'n buggy. Z'n ogen draaiden weg en hij bewoog fel en vreemd. Ik ging meteen met hem naar buiten en deed z'n jasje uit maar het werd niet meteen beter. Dan maar snel de 112 gebeld want dit zag er echt niet goed uit. Het was echt heel beangstigend, ik had zoveel schrik dat hij opeens zou stoppen met ademen ofzo. Hij reageerde niet op ons, het was precies niet onze Stan die ik in m'n armen hield. Gelukkig waren er enkele vriendinnen en behulpzame mensen om me te helpen en proberen gerust te stellen, waarvoor ontzettend bedankt. Na een tijdje viel hij opeens in slaap. Gelukkig hoorden we hem nog luid ademhalen. Meteen spookte er vanalles door m'n hoofd, dit kon toch geen toeval zijn dat hij juist een jaar geleden werd opgenomen. Het leek een eeuwigheid te duren eer de ambulance daar was, maar als we nadien de uren nakeken was dit gelukkig al na enkele minuten. In de ziekenwagen kleedden ze Stanneke nog verder uit en werd hij al wat onderzocht. Wat later kwam ook de mug en dokter eraan. Die zeiden dat ze mochten doorrijden naar Gasthuisberg. Gelukkig was Bert er tegen dan ook en kon hij volgen. In de ziekenwagen maakte Stan hele rare geluiden en leek hij nog wat verkrampt en afwezig. Op spoed aangekomen werden we meteen verder geholpen, daar werd hij verder onderzocht en z'n koorts werd nog eens genomen, net geen 39 graden. Ondertussen reageerde Stanneke gelukkig toch al wat meer op ons. Eerste vermoeden koortsstuipen op een oorontsteking en beginnende longontsteking maar gezien zijn achtergrond wouden ze toch alles nog eens controleren. Op de eerste scan van z'n hoofdje was er gelukkig niets abnormaals te zien. Maar om eventuele uitzaaiingen naar z'n hoofd volledig uit te sluiten willen ze maandag een grondigere scan en onderzoeken doen. Na de onderzoeken moesten we wel redelijk lang wachten, gelukkig begon Stan terug wat herkenbaarder te reageren. Nadien werden we begeleid naar een kamer.  Ondertussen zijn ze gestart met de antibiotica voor z'n longontsteking en houden ze hem goed in de gaten met de monitor, moest hij nog eens stuipen krijgen. 

We liggen terug op dezelfde afdeling als vorig jaar, zo'n raar gevoel om hier terug met Stan als patiënt binnen te wandelen. Alle angsten, onzekerheden van vorig jaar komen weer helemaal terug. Hopelijk waren het enkel koortsstuipen van de ontsteking en heeft het helemaal niets te maken met de neuroblastoom. Bang afwachten.