16 oktober 2015 Al 8 maand oud!

Wat word ik snel groot vinden m'n mama en papa. Vrijdag werd ik al 8 maand oud. Deze week zat ik ook voor het eerst als een grote jongen in het winkelkarretje. En leuk dat ik dat vond! Ik vind het ook super leuk om bij andere kindjes te zijn en met hen te spelen. 

14 oktober 2015 controle

Het was weer tijd om op controle te gaan in Gasthuisberg. De dagen ervoor opnieuw de rare gevoelens... Hopen dat ons Stanneke er vanbinnen even gezond uitziet als vanbuiten lijkt. Zoals gewoonlijk startten ze met een echo van het buikje. Stan, die anders heel actief is bleef flink liggen. De assistent gaf hem zelfs complimentjes omdat hij zo braaf was. Nadien kwam een oudere dokter alles dubbelchecken.

Vervolgens moesten we weer naar de raadpleging. Na wat wachten werd Stan gewogen, iets meer dan 8 kilo. En gemeten, 72 cm. Z'n bloeddruk werd gecontroleerd, die gelukkig nog steeds goed is. Dan kregen we eindelijk het verlossende nieuws dat de echo er goed uit zag, oef! De dokters waren ook heel blij over z'n ontwikkeling. Stan brabbelt al heel goed en kan al flink rechtop zitten. Hij begint ook met achteruit te kruipen en doet heel veel moeite om het ook vooruit te kunnen. Het feit dat hij zoveel brabbelt toont aan dat hij waarschijnlijk goed hoort en hier dus geen schade van de chemo is opgelopen. Wat ook wel goed nieuws was. Hetgeen nog aan z'n bijnier zit is verkalkt waardoor dit niet vanzelf weg zal gaan. We vroegen dan wat door en de kans bestaat dat ze de bijnier zullen weghalen. Hier verschoten we wel wat van. Natuurlijk hebben we liever dat ze deze wegnemen mocht er toch nog  levend tumorweefsel inzitten. Dan kan het niet meer uitbreiden. Maar het zou niet gemakkelijk zijn om dit bij een baby'tje te doen. De dokters zijn er ook nog niet over uit wat het beste is in zo'n geval. Wegnemen of laten zitten. Internationaal zou er ook discussie over zijn, het komt natuurlijk ook niet zo vaak voor. Dat wetende en het is toch ook weer een ingreep weten we zelf ook niet goed wat we het liefst zouden hebben.  Nog wat afwachten dus. 

Voor we door mochten moest er nog bloed worden afgenomen, de eerste keer zonder katheter. Ook de verpleegster toonde aan dat ze dat niet zo graag doet bij zo'n kleintje. Gelukkig vonden ze een mooi adertje. Stanneke vond het wel niet zo fijn maar liet het toch gebeuren. 

Na enkele uren mochten we telefoneren voor de uitslag en de eerste bloedresultaten zien er goed uit. Blij dat de controle weer achter de rug was en het overwegend goed nieuws was. Binnen 8 weken moeten we terug gaan.

4 oktober 2015 Kinderkankerdag

Een tijdje geleden kregen we een uitnodiging om deel te nemen aan de kinderkankerdag in Planckendael. We wouden hier graag aan deelnemen dus trokken zondag richting Muizen. 's Ochtends scheen het zonnetje al dus het beloofde een mooie dag te worden. Aan het onthaal moesten we ons aanmelden per ziekenhuis, daar kregen we dan de ingangtickets, eetbonnetjes en bonnetje voor een verrassing. Doorheen de dag konden we vrij het park bezoeken. Zalig zoveel wandelen met dit nazomertje. Ook Stanneke leek er duidelijk van te genieten. Ik had de hele dag een beetje een dubbel gevoel. Het is natuurlijk fantastisch dat ze zoiets organiseren met alles erop en eraan. Er was een ambulance, mensen van het ziekenhuis, blijkbaar zelfs een tent waar chemo gegeven kon worden enzovoort. De vele lachende gezichtjes gaven een heel warm gevoel. Net zoals wij kregen de families van een ziek kindje een bandje aan, zo konden we hen ook herkennen in het park. Aan veel van hen zag je niet dat ze een ziek kindje bij hadden. Maar achter al die lachjes zal natuurlijk ook wel veel verdriet en zorgen schuilen. Maar goed, hier merkten we verder gelukkig weinig van. De kindjes konden zich op een apart domein goed uitleven met riddergevechten, springkastelen,... In de namiddag werd er nog een show opgevoerd en voor we naar huis gingen kregen de kindjes nog een zakje met allerlei verrassingen in.